Hoogbegaafde autist overleeft in een niet-autistische wereld

Vanochtend was het dan zover: kennismaken bij ReWork. Dat ging op zich redelijk goed, maar het begin was minder.

Om 11:00 uur had ik een afspraak, dus stond ik netjes vijf minuten eerder bij de receptie. De receptioniste ging even bellen, en klonk verbaasd dat H. (de account manager) in Eindhoven was. Goeie interne communicatie daar bij ReWork. Mij werd vriendelijk verzocht even plaats te nemen, en een paar minuten later werd zowaar een bakkie koffie aangeboden. Volgens de dame was H. net pas tien minuten binnen. Dat bleek dus niet waar te zijn, want om 11:10 uur kwam hij pas het gebouw binnenwandelen. Zeg dan gewoon dat hij wat later komt…

Het gesprek vond plaats in een ruimte die het midden hield tussen een café en een bedrijfskantine. Geen echt geschikte plek, want twee tafels verder waren drie heren druk bezig met ik-weet-niet-wat, maar het had iets te maken met het Excel sheet dat op een scherm geprojecteerd werd. Toch lichtelijk storend, dat achtergrondgeluid. Vooraf was al afgesproken dat ik een zonnig humeur mee zou brengen en H. dan voor de koffie zou zorgen, maar helaas herinnerde hij zich dat pas toen we al twintig minuten bezig waren.

Maar wat had hij nou precies in de aanbieding? In elk geval geen ingangen bij IT-bedrijven. Op zich geen probleem, want zoals al eerder gezegd werken systeembeheerders niet alleen bij IT-bedrijven. Bovendien hoef ik ook niet per sé weer dat werk te gaan doen. Het traject komt bij ReWork in het kort neer op: eerst een intakegesprek, dan het gebruikelijke rondje testen en assessments, gevolgd door een basistraining in kuddeverband (de inhoud van die training is me nog niet helemaal duidelijk, maar ik vrees het ergste), en daarna wordt er “maatwerk” geleverd.

Drie kwartier later stond ik weer buiten. Aangezien dit het eerste reïntegratiebedrijf was heb ik nog geen vergelijkingsmateriaal, maar voorlopig geef ik het een ‘gemiddeld’ als score. Morgenmiddag dezelfde oefening nog een keer maar dan bij WerkConsult, en dan kan de eerste vergelijking gemaakt worden. Hetgeen mij er aan herinnert dat ik Alexander Calder nog moet bellen voor een afspraak.

One Response to Op de koffie bij ReWork

  • Anoniem says:

    Groepstherapie ,ja zo noem ik het ook al een tijdje hahaha!

    Ik heb daar ook een hekel aan.

    Momenteel krijg ik, kennelijk via het iro om, een 1 op 1 training bij een bedrijf. Geweldige trainer en ik hoewel ik dacht al alles goed op orde te hebben maak ik reuzensprongen.

    En dat wil wat zeggen. Ik ben pakweg 20 jaar manager geweest bij een tiental bedrijven en heb ook tientallen trainingen gekregen van allerhande grote bureau’s en ben vrij kritisch. Ik kan er al helemaal niet tegen als ik niet serieus genomen wordt en mijn ruime ervaring zomaar in de prullenbak geschoven wordt. Wel sta ik absoluut open voor kritiek en vernieuwende ideeën en leer graag. Echter niemand hoeft mij te overtuigen van iets waarvan ik inmiddels weet dat het totaal niet werkt. Het advieswereldje zit vol met mensen die die de plank volledig misslaan. Drs-en die nog nooit op de werkvloer hebben gewerkt en vanuit hun theorie mij willen vertellen hoe het werkt. Dat mag maar sta dan ook zelf open voor kritiek en probeer ook zelf eens te leren van anderen. Maar nee, vanuit arrogantie zet men je voor dom neer. Welnu, dat pik ik niet meer. Ik heb genoeg reorganisaties en kultuurveranderingen zien stranden door gebrek aan kennis en inlevingsvermogen bij de adviseurs en trainers. Het laatste waar ik op zit te wachten zijn mc. Jobs, die kan ik zelf ook vinden!

    Daar waar het ene bureau aangeeft dat ik op gebied van solliciteren alles in huis heb geeft het andere bureau aan dat er nog veel training nodig is. Het ene bureau geeft aan dat ze hooguit nog wat van mij kan leren gezien mijn jarenlangen sollicitatieervaring en het vinden van leuke uitdagingen geeft het ander bureau aan dat ik wellicht nooit werk vind zoals ik bezig ben.
    Vervolgens komen beiden dan ook nog eens aanzetten met banen waarvan ik al weet dat ze al zeker 5-10 jaar elke jaar soms zelfs meerdere malen per jaar vacant staan. Ik ben daar herhaaldelijk op gesprek geweest maar het zijn geen serieuze vacatures of niemand houdt het er lang uit. Conclussie: geloof vooral in jezelf, en zoek dat werk zelf. Zoek een goede coach die je kan bijstaan maar zoek je werk zelf!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nieuwste column
Politie Eindhoven weigert lastige vragen te beantwoorden
Dat het Openbaar Ministerie niet gediend is van 'lastige' vragen wisten we al. Bij de politie heerst echter dezelfde mentaliteit.
Lees verder...
Nu verkrijgbaar!
Fictie
Na de non-fictie ben ik mij nu ook gaan wijden aan het schrijven van (Engelstalige) fictie.
Lees hier verder