Hoogbegaafde autist overleeft in een niet-autistische wereld

07:35 Sonja is wat vroeger op dan ik, heeft inmiddels Max uit bed gehaald en Tom gewekt, en is alvast begonnen aan het maken van het ontbijt. Dat betekent dat ik wat langer in bed kan blijven liggen, al zal ik er nu toch ook uit moeten. Ik heb geen idee wat Sonja Tom in z’n oor gefluisterd heeft, maar hij komt in hoog tempo naar beneden, en als ik ‘m vraag of hij boven de lamp heeft uitgedaan roept-ie dat hij daar geen tijd voor heeft.

08:20 Ik breng Tom naar school en maak op de terugweg meteen even een tussenstop bij de glasbak. Sonja heb ik naar het CWI gestuurd om een WW-uitkering aan te vragen. Doordat ze een maand gewerkt heeft kan onze aanvraag voor een WWB-uitkering niet in de weg zitten, want over die maand krijgen we uiteraard geen uitkering. Alleen zal die WW-uitkering nooit zo heel lang lopen, tenzij ze die zes jaar dat ze huisvrouw was ook meerekenen. Maar goed, iedere maand waarin we een uitkering krijgen is een maand waarin we geen aanslag hoeven te plegen op wat er nog over is van onze reserves.

Als ze nou maar niet denkt dat ze de hele dag thuis kan zitten en al haar tijd kan besteden met dat waar ze toevallig zin in heeft, en zo heel af en toe eens een keer solliciteren. Uiteraard hoeft ze niet al haar tijd aan het huishouden te gaan besteden (dat doe ik zelf ook niet), maar ze zal wel mee moeten helpen, en reken maar dat ik haar volop ga… euh… stimuleren… om een andere baan te vinden.

10:00 Sonja is inmiddels weer terug. Voor haar geen WW-uitkering, want daarvoor moet ze 26 weken gewerkt hebben. In plaats daarvan loopt de WWB-uitkering door (die we waarschijnlijk niet eens krijgen) en wordt haar ontvangen salaris daarmee verrekend. Het ziet er dus naar uit dat we voorlopig geen inkomen hebben, en dus wordt het nu een kwestie van afwachten tot de afwijzing binnen is, vervolgens continue de precieze hoogte van ons vermogen in de gaten houden, en zodra dat onder de limiet van de WWB zit opnieuw een WWB-uitkering aanvragen.

11:30 Max gaat even slapen, ik ga voor de afwisseling maar eens aan de was beginnen. Daar heb ik al een tijdje niks meer aan gedaan, met als gevolg dat het inmiddels een flinke stapel aan het worden is.

11:45 Eerder vanochtend verkondigde Sonja dat ze niks te doen had. Hoebedoelu, niks te doen? Dan heb ik nog wel wat. En dus mag Sonja nu eerst Tom op gaan halen en vervolgens bij de Lidl boodschappen gaan doen. Ik wil tenslotte niet hebben dat ze zich verveelt. 🙂

12:45 Max is wakker en m’n eerste machine was is klaar. Naar boven, Max uit bed, terug naar beneden, Sonja aan het werk zetten voor de lunch, terug naar boven om de wasmachine leeg te halen en de volgende op te zetten, dan weer terug naar beneden en de tuin in om de was op te hangen, en dan eindelijk even zitten om m’n boterham naar binnen te schuiven. Om dan weer verder te gaan met het maken van aanbiedingen. De keuken is weer een puinhoop; zoals altijd is het voor Sonja weer te moeilijk om even op te ruimen als ze daar bezig is geweest.

14:10 Sonja is boodschappen gaan doen samen met de kids, m’n wasmachine is inmiddels ook al weer afgewerkt, dus is het weer tijd om de procedure nog eens te herhalen: machine legen, machine vullen, was ophangen.

14:45 Boodschappen doen—notabene met een boodschappenlijstje in de hand—is voor Sonja kennelijk toch wel moeilijk. Ik heb tal van gerechten waarin kipfilet verwerkt wordt, dus had ik dat op d’r boodschappenlijstje gezet. Wat doet ze vervolgens? Ze brengt geen kipfilet mee maar kippenbouten (waarvan ik nog een kilo in de diepvries heb liggen) omdat die goedkoper zijn dan kipfilets. Dat die alleen maar goedkoper lijken omdat een deel van het gewicht opgaat aan de botten die er in zitten ontgaat haar kennelijk. Volgens Sonja kan ik ook de kippenbouten koken en dan het vlees daarvan gebruiken. Oftewel, in plaats van een paar kipfilets in stukjes te snijden en in een minuut of tien te bakken moet ik die kippenbouten uit elkaar gaan pulken nadat ze eerst drie kwartier in de pan hebben gelegen. Hoezo besparing? Nederland heeft dan wel z’n eigen aardgasbel, maar dat wil nog niet zeggen dat het spul gratis is.

Ik moet ook werkelijk alles zelf doen… 🙁

15:00 Max is rijp voor z’n middagslaapje. Tom gaat op z’n kamer spelen, en Sonja gaat “even een uurtje slapen”. Huh? Vijf minuten geleden was ze aan het verzuchten dat ze wat tijd wilde hebben om aan haar CV te werken, en nu ze die tijd heeft gaat ze naar bed! Zo dringend is dat CV dus kennelijk ook weer niet.

17:00 Eerst even afwassen, en dan eten koken. Vandaag op het menu: spaghettischotel. Klinkt meer dan het is; spaghetti koken, gehakt + ham + uien bakken, verdelen in een ovenschaal, kaas eroverheen, in de oven tot de kaas gesmolten is.

18:00 Tom moest gisteren z’n Lego eens een keer opruimen, wat hij niet gedaan heeft. Vandaag kreeg hij hetzelfde te horen van z’n moeder, en deed-ie het ook niet. Dus wanneer jaagt Sonja ‘m naar boven om op te ruimen, en gaat dan ook nog meehelpen? Juist ja, op het moment dat ik het eten op tafel zet. Het duurt bijna een kwartier voordat iedereen vervolgens aan tafel zit. Ik vraag me af waarom ik nog de moeite doe om te koken, als het kennelijk zo onbelangrijk is kan ik net zo goed elke dag een paar kant-en-klaarmaaltijden in de magnetron mikken. 🙁

20:00 Sonja is nog bezig de kids naar bed te krijgen, ik ga kijken naar de finale van ‘Celebrity Masterchef’.

20:30 Ik laat de TV voorlopig even voor wat het is en ga douchen. Terwijl ik daarmee bezig ben gaat Max naar bed en, zoals even later blijkt, ook Sonja. Uiteraard zonder iets te zeggen. Als ik vraag of ze misschien de keukendeur dicht heeft gedaan (die wijd openstond en waardoor dus iedereen zo naar binnen zou kunnen lopen) reageert ze heel verbaasd. Oftewel, toen ze de TV uitzette en met Max naar boven ging had ze niet even gecheckt. Typisch. Verder blijkt ook de buggy van Max nog steeds buiten te staan. Sorry, maar die ga ik niet binnen zetten. Als het voor Sonja teveel gevraagd is om dat ding even binnen te zetten als ze er mee weg is geweest dan moet ze zelf ook maar opdraaien voor de eventuele gevolgen.

21:15 Tijd nu voor ‘Top Gear’. En daarna weer verder met m’n aanbiedingen.

22:15 Kleine wijziging: morgen ga ik weer verder met m’n aanbiedingen, de rest van de avond ga ik weer spelen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nieuwste column
Politie Eindhoven weigert lastige vragen te beantwoorden
Dat het Openbaar Ministerie niet gediend is van 'lastige' vragen wisten we al. Bij de politie heerst echter dezelfde mentaliteit.
Lees verder...
Nu verkrijgbaar!
Fictie
Na de non-fictie ben ik mij nu ook gaan wijden aan het schrijven van (Engelstalige) fictie.
Lees hier verder