Hoogbegaafde autist overleeft in een niet-autistische wereld

08:00 Ik word wakker omdat Max aan het roepen is. Even vraag ik me af waarom Sonja er niet op reageert, als ik m’n ogen open doe zie ik dat ze niet in bed ligt. Een blik richting de overloop leert dat de lamp in de badkamer aan is, dus zal ze wel in bad liggen. Dan zal ik maar opstaan. Ik haal Max uit bed en ga met ‘m naar beneden om aan het ontbijt te beginnen.

08:30 Terwijl ik ontbijt aan het maken ben komt Sonja naar beneden, even later gevolgd door Tom—die nog in z’n onderbroek rondloopt en dus terug naar boven gestuurd wordt om zich aan te kleden.

09:00 Bij het ontbijt probeert Sonja te verkopen waarom je boterhammen beter met een schaar kunt knippen dan ze met een mes te snijden. Dat zou makkelijker zijn en minder rommel geven. Ik blijf erbij dat het onzin is; het maakt het werk niet noemenswaardig makkelijker maar levert wel meer afwas op. Ze zou het op TV bij een of andere chef-kok gezien hebben. Dat lijkt me sterk, want ik zie die mensen altijd gewoon een mes gebruiken. Dan blijkt dat die chef-kok dat voor één speciale toepassing deed: het maken van canapé’s in een ongebruikelijke vorm. Het levert me het verwijt op dat ik tegen veranderingen zou zijn; onzin natuurlijk, als iets op een andere manier beter kan zal ik het met alle plezier overnemen, maar ik doe niet mee aan het ‘veranderen om het veranderen’.

Sonja verdwijnt vervolgens naar boven om haar CV bij te werken, want daarna moet ze naar de Banenmarkt van het CWI. Ze is “zo weg”, dus dat zal wel weer een paar uur duren.

11:00 De desktop PC en de printer moeten aan, want Sonja’s CV moet geprint worden. Die PC moet aan omdat we geen netwerkprinter hebben. Vervolgens kan ze boven vanaf haar laptop niet printen, dus moet d’r CV eerst gekopieerd worden naar de PC. Omslachtig maar ik heb even niet anders. Geen idee waarom ze vanaf haar laptop niet kan printen, op mijn laptop werkt het wel. Ze zal wel weer aan de instellingen hebben zitten klooien.

11:15 Sonja vertrekt eindelijk. Uiteraard is het weer te moeilijk om de PC en de printer even uit te zetten. Door ervaring wijs geworden loop ik naar boven om te kijken of ze haar laptop heeft uitgezet. Geheel volgens verwachting staat dat apparaat nog gewoon aan. Dan zal ik het zelf maar weer doen…

Typisch: mij verwijt ze dat ik tegen verandering ben, maar intussen verdomt ze het om de van thuis uit meegekregen gewoonte van “dat ruimt iemand anders wel voor me op” overboord te gooien en te vervangen door eigen initiatief.

12:15 Max heeft het vanochtend lang volgehouden, maar nu zal-ie toch echt even moeten gaan slapen.

12:30 Tom komt binnen met de opmerking dat hij lunch wil. Zelf lust ik ook wel wat, dus zal ik m’n werkzaamheden maar weer eens onderbreken.

14:00 Max laat weer van zich horen, dus haal ik ‘m uit bed en regel meteen ook maar z’n lunch. Hij zal wel honger hebben.

16:45 Max gaat weer even een uurtje naar bed. Inmiddels ben ik gigantisch moe geworden; ik sta zo’n beetje te wankelen op m’n benen en kan m’n ogen maar amper open houden. Sonja daarentegen maakt nog een redelijk wakkere indruk. Je zou dan verwachten dat het dan wel mogelijk zou moeten zijn om even te gaan liggen. Ja, maar niet bij Sonja. Die klopt me op de rug en roept “doorgaan, doorgaan, gewoon doorgaan”, adviseert me om een bakkie koffie te nemen, vraagt of het onderhand niet tijd is om aan het eten te beginnen, en deelt vervolgens mede dat ze zelf even gaat liggen. Oftewel: Sonja doet gewoon waar ze zelf zin in heeft, ik sta zichtbaar op omkiepen maar moet gewoon doorgaan, eerst afwassen en daarna eten koken. Het is weer eens duidelijk dat er in dit huishouden voor verschillende gezinsleden verschillende regels gelden.

Vandaag staan er overigens kippenbouten op het menu met frietjes en appelmoes.

19:45 Tom wordt naar bed gestuurd, ik ruim de tafel en ga wederom afwassen. Sonja gaat door met TV kijken. Tegen dat het afwassen op zich gebeurd is en alles nog afgedroogd moet worden komt Sonja de keuken binnen om af te gaan drogen. Laat maar, ik heb tot nog toe alles alleen moeten doen, dan kan ik dit ook wel alleen.

20:50 Sonja gaat Max naar bed brengen, en kennelijk ook zichzelf aangezien ze eerst nog de TV uitzet. Zowaar, ze blijkt in staat een apparaat uit te zetten. Twee minuten later hoor ik een hoop gecommandeer, Tom ligt dus kennelijk nog niet in bed.

21:45 Ik kom alsmaar niet verder in m’n Harry Potter spel, dus ben ik op Internet maar even gaan zoeken naar de oplossing. Die is gevonden, tijd nu om ‘m uit te proberen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nieuwste column
Politie Eindhoven weigert lastige vragen te beantwoorden
Dat het Openbaar Ministerie niet gediend is van 'lastige' vragen wisten we al. Bij de politie heerst echter dezelfde mentaliteit.
Lees verder...
Nu verkrijgbaar!
Fictie
Na de non-fictie ben ik mij nu ook gaan wijden aan het schrijven van (Engelstalige) fictie.
Lees hier verder