Hoogbegaafde autist overleeft in een niet-autistische wereld

09:35 Vanochtend om 10:00 uur hebben we het intakegesprek voor Max bij de kinderopvang. Sonja pakt voor elke zucht en scheet de auto, maar nu kondigt ze aan dat we op de fiets gaan. Oh.

10:45 Max mocht vanochtend bij de kinderopvang blijven om te zien of-ie het leuk gaat vinden. Zandbak. Schepjes. Bezem. Andere peuters. Persoonlijk denk ik dat-ie niet eens meer naar huis wil straks. Maar hoewel Max daar aan het spelen is zit er voor mij geen rust in: er moeten weer boodschappen gedaan worden. Eerst de Nettorama, dan de Lidl.

12:15 De boodschappen zijn gedaan, en Tom is bij een vriendje gaan spelen. Sonja is thuis, maar zoals gebruikelijk vind ze het niet nodig om even te helpen met het uitladen en opruimen van de boodschappen. Dat moet ik dus weer allemaal zelf doen.

12:30 Meteen weer weg, want ik moet Max op gaan halen.

13:15 We zijn weer thuis. Max heeft het naar z’n zin gehad; toen we ‘m achterlieten bij de opvang heeft-ie twee minuten staan huilen, maar daarna was het al weer over en heeft-ie zich uitstekend vermaakt. Z’n eerste vriendje heeft-ie ook al, dus dat gaat allemaal wel goed komen. Alleen had-ie nog niet zo heel veel zin om naar huis te gaan, en zelfs het argument “mama” hielp maar ten dele. Maar nu mag-ie eerst eens even naar bed, dan gaat papa voor zichzelf wat te eten regelen. Geheel volgens verwachting heeft Sonja daar niks voor geregeld.

13:45 Sonja vertrekt richting ziekenhuis voor een onderzoek. Kennelijk is ze al een heel eind hersteld, want ze gaat alleen. Tom moet rond 15:00 uur opgehaald worden, en Sonja beweert dat ze na het onderzoek dat meteen even doet. Ik gok erop dat ze rond die tijd belt om mede te delen dat ik Tom maar op moet gaan halen, want als ze inderdaad om 14:10 aan de beurt is moet het wel een verrekt kort onderzoek zijn als ze toch nog op tijd wil zijn voor Tom.

15:05 Sonja belt om te vragen of ik onderweg ben om Tom op te halen. Nee, ben ik niet, want dat zou ze zelf doen en ze heeft ook niet gebeld om te vertellen dat ik het toch maar moest doen. Max is inmiddels wakker geworden, laat ik die maar eens uit bed gaan vissen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nieuwste column
Politie Eindhoven weigert lastige vragen te beantwoorden
Dat het Openbaar Ministerie niet gediend is van 'lastige' vragen wisten we al. Bij de politie heerst echter dezelfde mentaliteit.
Lees verder...
Nu verkrijgbaar!
Fictie
Na de non-fictie ben ik mij nu ook gaan wijden aan het schrijven van (Engelstalige) fictie.
Lees hier verder