Hoogbegaafde autist overleeft in een niet-autistische wereld

Naarmate je ouder wordt verzamel je steeds meer spullen — en naarmate je groter gaat wonen neemt het nog verder toe. Ooit komt er een moment dat je er toch weer vanaf wilt, maar wat doe je dan? Je gooit het weg, of je geeft het weg, of je probeert het te verkopen via het advertentiebord bij de supermarkt of via advertentiesites als Marktplaats. Dan blijkt het verkopen van je spullen opeens een stuk lastiger dan gedacht. De oorzaak: de totaal doorgeschoten Hollandsche Zuinigheid.

Nederlanders zijn nogal raar volk als het gaat om geld uitgeven. Bied je voor € 5.000 een kaartje aan voor de finalewedstrijd van het WK voetbal, inclusief Economy Class vliegticket en één overnachting in een of ander obscuur achterbuurthotelletje waar je nog niet dood gevonden wilt worden, en je wordt bedolven onder de reacties. Die vijf mille wordt cash voor je neergelegd zonder dat de koper maar met z’n ogen knippert.

Zet een TV-meubel in de IKEA, vraag er € 250 voor, en het wordt verkocht. Zet ‘m in een kringloopwinkel, vraag er € 100 voor, en het wordt verkocht. Maar zet datzelfde TV-meubel op Marktplaats en vraag er € 50 voor, en dan wil niemand het hebben.

Digitale rommelmarkt

Voor kopers zijn sites als Marktplaats namelijk geen advertentie- en verkoopsites maar enkel een digitale versie van een rommelmarkt waar alles voor een habbekrats (maar nog liever gratis) te krijgen is. Tenzij ze zelf daar iets willen verkopen, want dan moet er opeens wèl een fatsoenlijke prijs voor betaald worden.

Prijstypen

Advertentiesites bieden verkopers allerlei mogelijkheden met betrekking tot de prijs. Je kunt onder andere een artikel aanbieden tegen een vaste prijs, laten bieden vanaf een minimumbedrag, vrij laten bieden, en het artikel gratis aanbieden. Het nadeel is dat de eerste drie in de praktijk nogal eens niet werken.

Vaste prijs

Als een belangstellende een bod kan uitbrengen staat bij de advertentie een invoerveld waar het bod ingevoerd kan worden. Staat dat veld er niet dan is bieden niet mogelijk en is er dus sprake van een vaste prijs. Helaas lijkt dat tot veel mensen maar niet door te dringen. Dus wat doen ze dan? Dan sturen ze een e-mail met daarin een bod — een bod dat steevast ver onder de verkoopprijs ligt.

En dan heb ik niet over 10% of 15% onder de verkoopprijs, maar tientallen procenten minder. Biedingen van een derde of een kwart van de verkoopprijs zijn meer regel dan uitzondering. En dan verwacht de bieder ook nog dat je zo’n bod serieus neemt.

Bieden vanaf

Je kunt belangstellenden ook laten bieden vanaf een bepaald bedrag. Hollanders willen echter doorgaans (veel) minder betalen dan de vraagprijs, dat gaat op de site zelf niet (vanwege dat mimimumbedrag) dus wat doen ze dan? Inderdaad, ze sturen een mail met een lager bod — dat net als bij verkopen tegen een vaste prijs steevast ver onder je minimumprijs ligt.

Vrij bieden

Het ‘vrij bieden’ is een geval apart. Het is bruikbaar als je voor het artikel wel wat geld wilt hebben maar het je niet uitmaakt hoeveel (het ‘wat de gek er voor geeft’ principe). Dat werkt echter alleen voor spullen welke ook inderdaad maar een paar euro waard zijn; het is totaal onbruikbaar voor objecten die meer waard zijn dan dat.

Wat gebeurt er als je dergelijke objecten aanbiedt met ‘vrij bieden’? Dan wordt er niet of nauwelijks geboden (en de biedingen die je krijgt zijn belachelijk laag), maar krijg je mailtjes met de vraag wat je minimumprijs is…

Net als de concepten ‘vaste prijs’ en ‘bieden vanaf’ lijkt ook het concept ‘vrij bieden’ het begrip van het Marktplaatspubliek te boven te gaan.

Gratis

Het enige wat spectaculair goed werkt is de prijsstelling ‘gratis’. Bied bijvoorbeeld een kast aan voor € 100 en dan mag je blij zijn als je een bod krijgt van een tientje — als je al een bod krijgt. Maar zet erbij ‘gratis’ en dan heb je binnen een paar uur minimaal drie reacties.

Bied een kast die € 500 waard is aan voor € 100 en dan ben je hem een jaar later nog niet kwijt. Maar zet op zaterdag om 09:00 uur een advertentie op Marktplaats waarin je je complete inboedel gratis aanbiedt, vermeld je adres er bij, en dan is om 14:00 uur je hele huis leeg.

Het is dus niet dat je overbodige spulletjes geen geld waard zijn; je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een markt voor. Maar helaas hebben we in Nederland te maken met Hollanders en hun bijzonder slechte eigenschap:

Hollanders willen alles — behalve er voor betalen.

Verzendkosten

Maar we zijn er nog niet. Naast de verkoopprijs vallen de Hollanders namelijk ook nog over de verzendkosten.

Verzendkosten zijn meer dan alleen de postzegel, als je iets opstuurt moet het tenslotte wel goed verpakt worden. Als koper wil je dat ook, want je aankopen moeten wel aan-komen in dezelfde toestand waarin ze verzonden zijn. Verpakkingsmateriaal (verzend-dozen, vulmiddel en plakband) kost echter ook geld en dat wordt doorberekend aan de koper. Nergens ter wereld doet men daar moeilijk over — behalve in Nederland.

Breng meer dan de postzegel in rekening voor het verzenden van een pakketje, en de Hollanders vallen over je heen omdat het opsturen volgens PostNL maar € 6,75 kost. Die gloednieuwe verzenddoos en het vulmateriaal moet de verkoper zelf maar betalen.

Als alternatief kun je dan natuurlijk een derdehands doosje gebruiken dat van ellende uit elkaar valt, maar dan is het ook weer niet goed en gaat de koper weer klagen over de beroerde verpakking en klagen dat z’n aankoop beschadigd aangekomen is.

Productkwaliteit

Nou is kwaliteit sowieso een heikel punt bij het Marktplaatspubliek. Keer op keer word ik geconfronteerd met onrealistische verwachtingen: het aangeboden artikel mag niks kosten (want het is tweedehands en wordt aangeboden op een digitale rommelmarkt) maar tegelijkertijd verwachten kopers voor een habbekrats wel tweedehands artikelen die er uit ziet alsof ze net uit de fabriek komen, zonder gebruikssporen, in de originele en ongeopende verpakking.

En liefst ook nog met gratis verzending.

Gratis verzending

Nog even terug naar de verzendkosten. In hun doorgeschoten Hollandsche Zuinigheid willen kopers het liefst ook nog dat hun aankoop gratis verzonden wordt. Zo heb ik al meegemaakt dat een koper een boek van me kocht voor de alleszins schappelijke prijs van één euro. Het boek paste echter niet door de brievenbus en moest dus als pakketje verzonden worden. De verzendkosten (€ 6,75) stonden ook in de advertentie vermeld.

De reactie van de koper toen ik ‘m een mailtje stuurde met de bankrekening waar hij de verschuldigde € 7,75 naar kon overmaken: hij haakte af want “€ 1 is geen € 7,75”. Die verwachtte dus dat ik de verzendkosten ad. € 6,75 voor mijn rekening zou nemen voor een boek waar hij € 1 voor wilde betalen…

Het einde van de habbekrats

Helaas geven veel verkopers maar gewoon toe aan de nukken en grillen van kopers, accepteren ze te lage prijzen voor hun spullen en nemen ze kosten voor hun rekening die voor rekening van de koper zouden moeten zijn.

Heel vervelend want daarmee is de hele tweedehandsmarkt kapotgemaakt en hebben ze het verpest voor verkopers die wèl een fatsoenlijke prijs voor hun gebruikte spullen willen hebben.

Daar doe ik niet aan mee. Ik bied van alles en nog wat aan via sites als Marktplaats en Speurders, maar wat een tientje waard is moet ook een tientje opleveren, en geen twee euro. Krankzinnig lage biedingen worden vanaf heden beantwoord met een link naar deze column, en wie z’n spulletjes goed verpakt opgestuurd wil hebben zal gewoon de kosten daarvan moeten betalen.

Wat mij betreft is het tijdperk van de habbekrats voorbij.

Uw ervaringen

Ergert u zich als verkoper ook aan absurd lage biedingen en de volledig doorgeschoten Hollandsche Zuinigheid van potentiële kopers? Deel uw ervaringen in het reactieveld!

En als u weer eens een belachelijk laag bod krijgt, stuur de bieder dan gerust een mail met een link naar deze column.

2 Responses to Het einde van de habbekrats

  • Het feest der herkenning says:

    Eindelijk een artikel over de frustraties op marktplaats, waar ik mij volledig in herken. Vanwege andere prioriteiten ben ik mijn geluidstudio aan het leegverkopen, allemaal goed spul en echt niks te duur, maar ik kan nergens iets voor krijgen. Ik word regelrecht belaagd door mensen zoals boven omschreven, en uit pure frustratie ben ik inmiddels in staat om alles op een bult te gooien en in de fik te steken, hoppa, foto van de rituele verbranding bij elke advertentie en een dikke vinger voor iedereen! Moet je ze dan ineens horen janken. Nou weg is pech, had je maar een normaal bod moeten doen. En dan nog niet te spreken over de enorme aantallen oplichters, ik geloof iets van 30.000 aangiftes alleen al via marktplaats per jaar en de politie doet er helemaal niks aan. Ik ben geen oplichter, nooit geweest! Maar als ik dan toch eens een serieuze reactie krijg van iemand, dan moet ik bijna 10 keer over en weer mailen om die koper ervan te overtuigen dat ik geen oplichter ben! Soms geef ik mijn websites, linkedinprofiel, tel, echte email, ze bellen, mailen, wappen, googlen mij, etc, etc, EN ZELFS DAN VERTROUWEN ZE HET NIET!!! Koop dan verdorie niks op marktplaats, of haal het persoonlijk op, je durft het duidelijk niet aan. Maarja, het blijven Nederlanders en alles moet goedkoop, dus dan gaan ze liever heel erg lopen zeuren. En als ze dan hun pakketje veilig en wel in huis hebben, want ik verstuur altijd alles direct na ontvangst van de betaling, kan er doorgaans nog geen ontvangstbevestiging of een vriendelijk dankjewel vanaf.

    Vroeger, tot een jaartje of 5 geleden kon ik nog wel wat handel doen, het was leuk en er was ook nog wel iets te verdienen. Maar inmiddels is dat voorgoed voorbij. Ik probeer nu mijn spul kwijt te raken zonder mijzelf de kop gek te laten maken, en zonder al te veel verlies te draaien. Maar zodra het spul de deur uit is smijt ik die deur naar marktplaats voorgoed achter me dicht!

    Tot slot nog dit. Het toetsenbord hufterige gedrag van onze medelanders op marktplaats is volgens mij een treurige maar duidelijke indicatie van hoe onze maatschappij op dit moment in elkaar zit. Ik krijg met maar iets van 20 advertenties al zoveel bullshit over me heen dat ik steeds meer mijn best moet doen om überhaupt nog het goede in mensen te zien.

    • Jeroen says:

      Als je denkt dat Marktplaats al erg is, dan moet je de talloze Marktplaatsachtige Facebookgroepen eens proberen. Hoe veel of hoe weinig je ook voor je spullen vraagt, het is altijd “te duur”. Alles moet gratis, want als je alle verhalen daar moet geloven zit zo’n beetje heel Nederland in de bijstand, de schulden, en de schuldsanering. Accepteer je een absurd laag bod niet, dan word je ook nog verrot gescholden.
      Ik ben op zeker moment gaan vermelden dat alles wat niet verkocht zou worden, de vuilnisbak in zou gaan. Ik heb het geweten! Ik ben asociaal, want “er zijn ook arme mensen die het kunnen gebruiken maar het niet kunnen betalen”. Daarop stel ik de klagers dan voor om m’n spullen over te nemen tegen de vraagprijs, waarna ze het door kunnen geven aan onze in armoede levende medemens, maar dat doen ze dus niet; kennelijk vinden we in dit land wel dat we elkaar moeten helpen, maar alleen zolang het geen geld kost.
      Een ander veel voorkomende reactie is dat ik het ook aan de kringloopwinkel kan doneren. Mijn vraagprijs vinden ze al te hoog, maar dat de kringloopwinkel ook nog een hoop kosten heeft welke terugverdiend moeten worden, en dus duurder zal zijn, ontgaat ze.
      Ik krijg zelfs reacties als “Ik koop het nog liever nieuw in de winkel dan bij jou” en “Ik hoop dat je niks verkocht krijgt”. Fijn volk in die groepen, het lijken eerder digitale hangplekken voor laagintelligente, ongeschoolde, PVV-stemmende huisvrouwtjes dan koop/verkoopgroepen. Inmiddels ben ook ik op het punt aangeland dat ik overweeg alles op een hoop te gooien, het in de fik te steken, en vervolgens de foto’s daarvan in die groepen te plaatsen met de opmerking: “Jullie hadden geen belangstelling, dan maar zo”. Waar ze dan ongetwijfeld ook weer met veel verbale agressie op zullen reageren.
      Vroeger was het nog leuk; onderhandelen hoorde er bij, dus je vroeg altijd wat meer dan je eigenlijk wilde hebben, en uiteindelijk kwam je toch ongeveer op dat bedrag uit. Het ging nog om de sport van het onderhandelen, niet om een paar euro meer of minder. Maar tegenwoordig? Als je een bod krijgt van 50% van je vraagprijs mag je al blij zijn, en dan wordt ook nog verwacht dat je het serieus neemt. De lol is er af.
      Ik ben het helemaal met je eens, zodra ik op wat voor manier dan ook van m’n overbodige spullen af ben vertrek ik definitief van Marktplaats en uit die Facebookgroepen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nieuwste column
Politie Eindhoven weigert lastige vragen te beantwoorden
Dat het Openbaar Ministerie niet gediend is van 'lastige' vragen wisten we al. Bij de politie heerst echter dezelfde mentaliteit.
Lees verder...
Nu verkrijgbaar!
Fictie
Na de non-fictie ben ik mij nu ook gaan wijden aan het schrijven van (Engelstalige) fictie.
Lees hier verder