Hoogbegaafde autist overleeft in een niet-autistische wereld

“Kinderen dupe van fouten jeugdzorg” kopte het Algemeen Dagblad vandaag. Kinderen zouden door foute rapportages van de jeugdzorg soms onterecht uit huis geplaatst worden. In de praktijk gaat het om vele duizenden gevallen per jaar, doch dit terzijde. Maar hoe gaat de politiek deze misstanden aanpakken? Gezien de traditie bij de overheid vrees ik het ergste.

Volgens advocaten, Kamerleden, hoogleraren en kinderrechters deugen rapportages van de jeugdzorg vaak niet en worden kinderen daardoor onterecht uit huis geplaatst. Dat weerhoudt diezelfde kinderrechters er niet van om diezelfde rapportages kritiek-loos voor waarheid aan te nemen in de rechtszaal, doch ook dit terzijde.

Oud nieuws eigenlijk, want het is al jaren bekend dat de Jeugdzorg één grote puinhoop is waar alles enkel draait om geld en macht, en ouders en kinderen massaal het slacht-offer worden van ‘jeugdzorgwerkers’ die in het beste geval nooit verder zijn gekomen dan de vierjarige hobbycursus ‘Maatschappelijk Werk’ en veelal de indruk wekken na de lagere school nooit meer een klaslokaal en studieboek van dichtbij gezien te hebben.

Hoop

Maar vreest niet, geachte burger, want er is weer hoop: de overheid gaat zich er weer eens mee bemoeien! Op voorspraak van Tweede-Kamerlid Vera Bergkamp (D66) gaat de Kinderombudsman de zaak onderzoeken en er nog dit jaar over rapporteren!

Nou is de Kinderombudsman onderdeel van de organisatie van de Nationale Ombuds-man, en zoals u hier vorige week al heeft kunnen lezen is dat bepaald geen organisatie waar we veel vertrouwen in moeten hebben, doch ook dit terzijde.

Standaardprocedure

De overheid kennende zal na oplevering van het rapport de standaardprocedure weer gevolgd gaan worden. Hetgeen betekent dat er weer aardig wat mensen kunnen gaan bijklussen als lid van de zoveelste commissie.

Commissie van Aanbevelingen

Na het Kerstreces 2013 zal in de Tweede Kamer worden gedebatteerd over het rapport van de Kinderombudsman, waarna een Commissie van Aanbevelingen zal worden in-gesteld om, naar aanleiding van het rapport, aanbevelingen op te stellen voor aanpak van de misstanden in de jeugdzorg.

Zo’n onderzoek kan echter tegengestelde meningen opleveren, dat werkt alleen maar verwarrend dus zal het rapport van de Commissie ‘eenduidig’ worden gehouden door alleen de mening van de ‘professionals’ te vragen en de betrokken ouders en kinderen te negeren. Daarbij zal de Commissie dankbaar gebruik maken van de expertise in de jeugdzorg met betrekking tot het opstellen van ‘eenduidige’ rapportages.

Vanwege haar eigen expertise zal Nine Kooiman (Tweede-Kamerlid voor de SP, voor-malig gezinsvoogd, broer die gezinsvoogd is) worden benoemd tot voorzitter van de Commissie van Aanbevelingen.

Na het Kerstreces 2014 (want de Commissie van Aanbevelingen heeft veel tijd nodig) zal de Tweede Kamer debatteren over het rapport en de aanbevelingen. Aan het einde van het debat zal besloten worden de aanbevelingen over te nemen en een commissie in te stellen welke de aanbevelingen moet gaan omzetten in een Plan van Aanpak.

Landelijke bijeenkomst

Om iedereen te informeren over de aanbevelingen zal een bijeenkomst georganiseerd worden waarvoor zowel ‘professionals’ als ouders worden uitgenodigd. Topmanagers uit de jeugdzorg zullen in lange toespraken lovende woorden spreken over hun eigen organisatie, hun ‘zeer deskundige’ personeel en het goede werk dat de Commissie van Aanbevelingen geleverd heeft.

Ouders welke het woord nemen zullen na hooguit drie zinnen worden afgekapt omdat men “niet in kan gaan op individuele gevallen”.

Commissie Plan van Aanpak Jeugdzorg

Er zal een Commissie Plan van Aanpak Jeugdzorg worden samengesteld welke de aan-bevelingen gaat uitwerken tot een Plan van Aanpak, opnieuw onder voorzitterschap van Nine Kooiman (want zo’n ingang bij de jeugdzorg is best wel handig).

Het Plan van Aanpak zal worden opgesteld in nauw overleg met de ‘professionals’ in de jeugdzorg; zij zijn immers ‘deskundig’ en hebben volop ervaring met het bij elkaar kopiëren en plakken van Plannen van Aanpak.

Ten behoeve van ‘eenduidigheid in de rapportage’ zullen ouders en kinderen welke in de klauwen van de jeugdzorg zijn beland niet betrokken worden bij het opstellen van het Plan van Aanpak. Hun mening zal haaks staan op die van de ‘professionals’ en dat schept alleen maar verwarring.

Ook deze Commissie heeft weer veel tijd nodig om tot een Plan van Aanpak te komen (alleszins begrijpelijk, gezien de talloze wantoestanden in de jeugdzorg en de onvermij-delijke tegenwerking door de ‘professionals’ welke vooral vrezen voor het verlies van hun machtspositie), met als gevolg dat het Plan van Aanpak op z’n vroegst pas na het Kerstreces 2015 besproken kan worden in de Tweede Kamer.

Aan het einde van het debat zal besloten worden tot uitvoering van de voorgestelde plannen over te gaan. Daartoe zal een Commissie Hervorming Jeugdzorg geformeerd worden. U mag zelf bedenken wie, vanwege expertise en eerdere ervaring, zal worden voorgedragen als voorzitter.

Landelijke bijeenkomst

Om iedereen te informeren over het Plan van Aanpak zal wederom een bijeenkomst georganiseerd worden waarvoor zowel ‘professionals’ als ouders worden uitgenodigd. Topmanagers uit de jeugdzorg zullen in lange toespraken lovende woorden spreken over hun eigen organisatie, hun ‘zeer deskundige’ personeel en het goede werk dat de Commissie Plan van Aanpak Jeugdzorg geleverd heeft.

Ouders welke het woord nemen zullen na hooguit drie zinnen worden afgekapt omdat men “niet in kan gaan op individuele gevallen”.

Commissie Hervorming Jeugdzorg

De Commissie Hervorming Jeugdzorg zal echter slechts een kort leven beschoren zijn. Niet zozeer om dit artikel niet nog langer te maken dan het al is maar omdat de jeugd-zorg de Commissie er op zal wijzen dat het Plan van Aanpak inmiddels achterhaald is. Dat Plan ging immers nog uit van de situatie zoals die was voor de Transitie Jeugdzorg — maar sinds de jeugdzorg in handen is van de gemeenten is de hulpverlening door de jeugdzorg dusdanig verbeterd dat er niets meer aan te verbeteren valt.

Dat die vermeende ‘jeugdzorg’ door de gemeenten dan nog steeds verleend wordt door dezelfde incompetente ‘professionals’ wordt gemakshalve maar even verzwegen.

Jaren later…

De politici zullen tevreden achteroverleunen: dankzij hun bemoeienis is de jeugdzorg flink verbeterd! Als beloning voor al hun Goede Werken krijgen de belangrijkste leden van de diverse Commissies een riantbetaalde bestuursfunctie aangeboden in de jeugd-zorg. Nine Kooiman neemt afscheid van de Tweede Kamer en volgt BJAA-opperhoofd Erik Gerritsen op, die (met een riante afscheidsbonus op zak) met pensioen gaat.

Na een aantal jaren zal opnieuw ongezouten kritiek op de jeugdzorg doordringen tot de Tweede Kamer, waarna het hele verhaal weer van voren af aan begint. Dus vreest niet, geachte lezer, alles komt goed met de jeugdzorg!

Maar vraag niet naar het jaartal…

Gerelateerde artikelen

Artikel Algemeen Dagblad: ‘Kinderen dupe van fouten jeugdzorzg’
Waarheidsvinding
Judasgeld
De vijf fasen van de jeugdzorg
Jeugdzorg: ego’s en euro’s
Transitie Jeugdzorg: oude wijn in nieuwe zakken
Alternatieve aanpak voor hervorming Jeugdzorg

One Response to Hoe de politiek de jeugdzorg gaat verbeteren

  • Zoiets bedenk ik me overal binnen het systeem. Bijna al het gemeenschapsgeld gaat daar in om. Zo ook bij de Intentieverklaring gezamenlijke aanpak decentralisaties regio Arnhem. Hier hebben 11 regiogemeenten opdracht gegeven in eerste instantie een convenant (werd plotseling intentieverklaring) op te stellen inzake decentralisaties en participatie. Een stuk waar niemand tegen kan zijn. Waar algemeenheden in staan waar je alle kanten mee uit kunt. In vakantieperiode doorgezet. WMO raden kwamen soms op persoonlijke titel achter het fenomeen en vroegen de stukken aan hun gemeente om ongevraagd advies te kunnen leveren (in dat geval heb je een fijne WMO raad). Men deed of het een onbelangrijk stuk was. Sterkt mijn stelling dat het niet de bedoeling is dat echte participatie ook in voorbereidende fase in het te veranderen beleid kans van slagen heeft. Lokaal zet de gemeente (mede opdrachtgever regionale verklaring) z’n eigen controlerende, de burger wantrouwende pet weer op, wachtend op wat het regionale beleid zal gaan uitwijzen. Het word echt tijd dat we als burger zelf groepen mobiliseren om het buiten het systeem om, in dit geval voor de kinderen, beter te kunnen krijgen. Volgens mij moeten we dat dusdanig goed zien te regelen (bijvoorbeeld dat wij de regisseurs kunnen leveren van 1 regisseur, 1 plan, 1 gezin – gekozen door gezinnen die er een soort van pgb voor krijgen (ook een punt om voor te strijden?)) dat gemeenten en organisaties bij óns vragen aan te haken uiteindelijk. Kunnen we hier over nadenken en brainstormen?
    http://biancarutjes.nl/weblog/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nieuwste column
Politie Eindhoven weigert lastige vragen te beantwoorden
Dat het Openbaar Ministerie niet gediend is van 'lastige' vragen wisten we al. Bij de politie heerst echter dezelfde mentaliteit.
Lees verder...
Nu verkrijgbaar!
Fictie
Na de non-fictie ben ik mij nu ook gaan wijden aan het schrijven van (Engelstalige) fictie.
Lees hier verder