Hoogbegaafde autist overleeft in een niet-autistische wereld
13 juli 2012

 

U bent gescheiden, u heeft een of meer kinderen welke hun hoofdverblijf bij uw ex-partner hebben, u heeft ouderlijk gezag en een omgangsregeling maar uw ex weigert daar aan mee te werken. Als u dan toch bij uw ex aan de deur komt om uw kroost op te halen is er niemand thuis of u krijgt u uw kind(eren) gewoon niet mee. Goeie kans zelfs dat uw ex dan de politie belt, die na verloop van tijd komt opdagen en u vertelt dat zij niets voor u kunnen doen omdat het een civielrechtelijke kwestie is en u maar naar uw advocaat moet gaan om een nieuwe procedure te starten.

Klinkt dit bekend? Dan is er weer hoop! In tegenstelling tot wat de politie (en misschien zelfs uw advocaat) u vertelt is hier namelijk wel degelijk sprake van een strafbaar feit. Uw ex-partner maakt zich dan namelijk schuldig aan overtreding van artikel 279 van het Wetboek van Strafrecht:

1. Hij die opzettelijk een minderjarige onttrekt aan het wettig over hem gesteld gezag of aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over hem uitoefent, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.
2. Gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde categorie wordt opgelegd indien list, geweld of bedreiging met geweld is gebezigd, of indien de minderjarige beneden de twaalf jaren oud is.

 

Aanvankelijk werd het niet meewerken aan een omgangsregeling niet als overtreding van dit artikel gezien, inmiddels is er echter jurisprudentie ontstaan waardoor dit wel degelijk als misdrijf wordt aangemerkt. Als uw ex niet meewerkt kunt u nu dus naar de politie stappen en aangifte doen!

Staar u echter niet blind op de maximumstraffen. Hoe aanlokkelijk het vooruitzicht ook mag zijn om uw ex-partner voor negen jaar achter de tralies te zien verdwijnen, de maximumstraf wordt in Nederland maar zelden opgelegd. Ga er maar vanuit dat bij een veroordeling uw ex een niet al te lange werkstraf krijgt, of hooguit een paar maanden cel.

Praktijkgeval

Man en vrouw zijn gescheiden, het kind heeft het hoofdverblijf bij de vrouw, er is een omgangsregeling vastgesteld maar de vrouw weigert telkens weer om het kind aan de man mee te geven. De man deed aangifte tegen de vrouw op grond van artikel 279 Sr. Op 5 februari 2009 veroordeelde de Rechtbank Leeuwarden de vrouw daarvoor tot een werkstraf van 100 uren waarvan 40 uren voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. (LJN BH2027)

Van groot belang hierbij is een arrest van de Hoge Raad op 15 februari 2005 (LJN AR8250). In 2000 heeft de Staatssecretaris van Justitie, naar aanleiding van de vraag of het niet nakomen van een omgangsregeling bij een apart wetsartikel strafbaar moest worden gesteld, nog verklaard dat strafrechtelijke vervolging van een ouder niet in het belang van het kind zou zijn. Op 15 februari 2005 heeft de Hoge Raad echter overwogen dat degene die mede het gezag over een minderjarig kind uitoefent, dit kind desondanks aan het gezag en/of het opzicht van een ander kan onttrekken, bijvoorbeeld door zich niet te houden aan een bij rechterlijke beslissing vastgestelde omgangsregeling. In dit arrest betrof het een situatie waarbij de vader het kind niet volgens de omgangsregeling terugbracht bij de moeder bij wie het kind zijn hoofd-verblijf had.  De Hoge Raad achtte strafrechtelijke vervolging op grond van artikel 279 mogelijk.
Het onderhavige geval heeft betrekking op de omgekeerde situatie, namelijk dat de moeder, bij wie het kind zijn hoofdverblijf heeft, zich niet houdt aan de vastgestelde omgangsregeling door het kind niet met de vader mee te laten gaan. De strekking van artikel 279 van het Wetboek van Strafrecht is om degenen die het wettig gezag uit-oefenen over een minderjarige in staat te stellen hun taak uit te oefenen. Dit heeft naar het oordeel van de rechtbank ook te gelden voor de met het ouderlijk gezag belaste niet-verzorgende ouder, zoals hier de vader. De bescherming van het kind staat hierbij centraal.
Gelet op deze strekking en de bewoordingen van het hiervoor genoemde arrest, is de rechtbank van oordeel dat artikel 279 van het Wetboek van Strafrecht ook op een situatie als de onderhavige van toepassing is.

Wat als uw ex-partner veroordeeld wordt?

Uw ex kan weliswaar strafrechtelijk veroordeeld worden maar dat biedt geen garantie dat hij of zij voortaan wel gaat meewerken. Het verdient aanbeveling om tevens een civiele procedure te starten en de Rechtbank te verzoeken aan de omgangsregeling een dwangsom te verbinden welke uw ex aan u moet betalen telkens wanneer hij of zij niet meewerkt aan de omgangsregeling. Overleg hierover met uw advocaat.

Heeft u een bijzonder hardnekkige ex die dan ook nog eens weigert de dwangsom te betalen, dan kunt u met de uitspraak van de Rechtbank naar een deurwaarder om via die route uw geld te krijgen. Dat werkt vaak wel, soms ook niet. Loonbeslag biedt vaak uitkomst, maar als uw ex-partner de dwangsommen flink laat oplopen tot, laten we zeggen, € 10.000 maar moet rondkomen van een bijstandsuitkering gaat u helaas geconfronteerd worden met het verschijnsel ‘van een kale kip kun je niet plukken’.

Strafzaken, civiele procedures, dwangsommen en deurwaarders gaan de relatie met uw ex-partner natuurlijk niet ten goede komen. Maar laten we eerlijk zijn, als uw ex weigert mee te werken aan de omgangsregeling (en daarmee in feite uw kind(eren) misbruikt als wapen om u te kwetsen) was die relatie toch al bitter slecht en niet meer te repareren.

In het ergste geval kunt u dan natuurlijk nog een procedure starten om uw kind(eren) aan u toegewezen te krijgen en uw ex-partner het ouderlijk gezag te laten ontnemen, of zelfs geheel uit de ouderlijke macht te laten ontzetten. Ook hier weer: overleg met uw advocaat.

Een paar tips

Laat u niet afschepen! U zult van alle kanten (zoals de politie, Bureau Jeugdzorg, Raad voor de Kinderbescherming, mogelijk zelfs uw eigen advocaat) te horen krijgen dat vervolging van uw ex-partner “niet in het belang van het kind” is en u dus beter geen aangifte kunt doen. Echter, omgang tussen u en uw kind(eren) is doorgaans wèl in het belang van het kind en zelfs van vitaal belang voor zijn of haar gezonde ontwikkeling. Daarnaast hebben ouders en kinderen in beginsel een wettelijk recht op omgang met elkaar. Als uw ex-partner dan eerst strafrechtelijk veroordeeld moet worden om die omgang uitgevoerd te krijgen is dat vervelend voor uw ex-partner, maar wie een mis-drijf pleegt moet nou eenmaal rekening houden met strafrechtelijke vervolging en veroordeling. Een strafrechtelijke veroordeling kan een bijzonder krachtig signaal zijn voor een dwarsliggende ouder dat het dwarsliggen niet meer geaccepteerd wordt.

De politie is vaak slecht geïnformeerd, de kans is dan ook groot dat u te horen krijgt dat er geen sprake is van een strafbaar feit en u derhalve ook geen aangifte kunt doen. Print daarom bovenstaande rechterlijke uitspraken uit en neem ze mee als u aangifte gaat doen. Beter nog: neem ook uw advocaat mee. Laat uw advocaat vooraf wel beide uitspraken lezen; jurisprudentie bijhouden is een heidens karwei dus kan het zijn dat uw advocaat deze uitspraken niet kent.

Weigert de politie aangifte op te nemen (en die kans is groot) dan kunt u schriftelijk aangifte doen bij de Hoofdofficier van Justitie in het arrondissement waar uw woon-plaats onder valt; adresgegevens vindt u op derechtspraak.nl. De Hoofdofficier van Justitie zal uw aangifte dan doorsturen naar de politie.

Als uw ex-partner dan toch niet vervolgd wordt kunt u bij het Gerechtshof een klacht wegens niet-vervolging indienen (artikel 12 Wetboek van Strafvordering). Meer infor-matie hierover vindt u hier. Als ook het Hof beslist om niet tot vervolging over te gaan is het ‘einde oefening’, u kunt tegen die beslissing niet in hoger beroep of cassatie. Wel kunt dan nog een klacht indienen bij de Nationale Ombudsman en daarbij aanvoeren dat het Openbaar Ministerie onzorgvuldig te werk is gegaan. Gaat uw ex-partner na uw aangifte opnieuw in de fout dan kunt u bovendien opnieuw aangifte doen (van de nieuwe feiten) waarna het hele verhaal opnieuw begint.

Tot slot een waarschuwing: als u uiteindelijk toch daadwerkelijk omgang gaat krijgen met uw kroost, ga dan vooral niet uw ex-partner ‘een koekje van eigen deeg’ geven door het kind te laat terug te brengen! Als het een half uurtje later wordt zal (behalve uw ex) daar niemand moeilijk over doen, maar als het een dag later wordt gaat u een probleem krijgen. De neiging om de ex eens terug te pakken is alleszins begrijpelijk, maar in zo’n geval begaat u hetzelfde misdrijf en zal de omgangsregeling geen lang leven beschoren zijn.

35 Responses to Niet meewerken aan omgangsregeling

  • Ervaringsdeskundige says:

    Goed stuk. Helaas heb ik ervaren dat art. 12 procedures niet tot een strafrechtelijk onderzoek leiden. Dit werd namelijk op onbegrijpelijke gronden afgewezen. De kennis is ook bij OM en blijkbaar rechters onvoldoende aanwezig. Mogelijk is de Nationale Ombudsman dan nog een station.

    • Jeroen says:

      Indien in een artikel 12 procedure besloten wordt niet tot vervolging over te gaan is de Nationale Ombudsman inderdaad nog een optie, in een dergelijk geval kan men dan aanvoeren dat het Openbaar Ministerie onzorgvuldig te werk is gegaan. Opmerkelijk daarbij dat het Ministerie van Justitie wel aangeeft dat er geen hoger beroep of cassatie mogelijk is maar de weg naar de Nationale Ombudsman verzwijgt.

  • diana says:

    en wat te doen als het niet mee werken de ouder betreft die omgangsrecht heeft maar het kind niet komt ophalen? Welke juridische mogelijkheden zijn er dan?

    • Jeroen says:

      Dat is afhankelijk van hoe vaak het gebeurt. Als het incidenteel gebeurt en de omgang op tijd afgezegd wordt met goede reden moet je daar flexibel in zijn. Gebeurt het afzeggen met enige regelmaat en/of telkens op het laatste moment dan zou je hem (bij voorkeur via je advocaat) er op kunnen aanspreken dat zijn gedrag niet in het belang van het kind is.

      Als hij het kind zelden of nooit komt ophalen heeft hij kennelijk geen behoefte aan omgang. Hoewel een door de Rechtbank opgelegde omgangsregeling in principe wel nageleefd moet worden is er in zo’n geval juridisch weinig tegen te beginnen; omgang is voor de niet-verzorgende ouder een recht maar geen plicht. Theoretisch zou je de Rechtbank via een kort geding kunnen verzoeken je ex tot medewerking te dwingen (bijvoorbeeld op straffe van een dwangsom), de rechter zal dan echter meewegen dat je ex kennelijk geen omgang met zijn kind wil en gedwongen omgang niet in het belang van het kind zal zijn.

      Als alternatief kun je via een nieuwe procedure de Rechtbank verzoeken de vastgestelde omgangsregeling te beëindigen daar je ex er kennelijk toch geen behoefte aan heeft. Als hij zich later bedenkt zal hij dan opnieuw een procedure moeten starten om omgang te krijgen, maar hoe langer hij daar mee wacht hoe kleiner de kans is dat hij dan nog een omgangsregeling krijgt.

      Bij structureel niet meewerken van je ex zal het makkelijkste echter zijn: concludeer dat hij gewoon niet wil, laat hem (bij voorkeur via je advocaat) weten dat je daarom de omgangsregeling als beëindigd beschouwt en laat het daar bij. Dat bespaart je in elk geval de tijd, energie, stress en kosten van een procedure. Leg aan je kind uit waarom papa niet komt, maar zonder verder negatief over hem te praten — je ex diskwalificeren tegenover je kind gaat vroeg of laat tegen je gebruikt worden.

  • Alex Mulder says:

    Mijn huwelijk was gebaseerd op delen van zorg en werk. Part-time werk, part-time voor de kk en het huishouden zorgen.
    Tot mijn partner van me eiste dat ik ging bidden tot een persoonlijke god. Ik geloof niet in zo’n god en kon dat niet doen.

    Ik heb mijn 3 eigen kinderen (en een adoptief kind) na mijn scheiding 18 jaar niet meer kunnen zien door de onvolmaakte wetgeving op dat gebied.

    Eén van mijn kinderen heeft na die tijd contact opgenomen en we zien elkaar nu af en toe.
    In die tijd zijn we uiteraard aardig van elkaar vervreemd.

    De andere kinderen hebben dat door hun zeer gesloten en hechte omgeving tot nu toe niet gekund, die heb ik nu al 25 jaar niet meer gezien. Ondanks het “Eert Uw Vader en Uw Moeder”.

    Ten overvloede: ik heb niets gedaan waardoor ik dit verdien en ik ben dus ook nooit tot iets veroordeeld (behalve alimentatie betalen).
    Ik ben na de scheiding als alleenstaande ouder nog enige jaren pleeggezin geweest voor andere kinderen, moet toestemming van dezelfde Kinderbescherming die mijn omgangsregeling niet kon regelen.

    Wanneer die jurisprudentie dit soort gevallen kan voorkomen is dat van enorme betekenis.
    Het duurde bij mij 2 jaar voor ik echt kon huilen.

  • Peter says:

    Hallo,

    Is het strafbaar wanneer de rechtbank een omgangsregeling heeft uitgesproken en de ouder die de omgang heeft aangevraagd (moeder) het vervolgens zelf weigert na te komen?
    (kinderen worden iedere week weg gestuurd door moeder)
    Graag iemands reactie hierop..

    Groet, Peter

    • Jeroen says:

      Dat hangt van de precieze situatie af. Als beide ouders het ouderlijk gezag hebben en de ouder bij wie de kinderen wonen niet wil meewerken (dus de kinderen weghoudt bij de andere ouder) dan is er sprake van “onttrekking van een minderjarige aan het wettig gezag”, hetgeen strafbaar is op grond van artikel 279 Wetboek van Strafrecht.
      Als de niet-verzorgende ouder (met ouderlijk gezag) de omgangsregeling niet nakomt is dat strikt genomen ook strafbaar, al zal het lastig worden en vrij zinloos zijn om zo’n ouder te dwingen tot omgang met zijn of haar kinderen.

  • Karen says:

    Hallo,
    Mijn ex partner weigert elke vorm van omgang met zijn zoon. Mijn zoon is zeer moeilijk opvoedbaar. Ik lijdt helaas aan ADHD PTSS en BPS. Mijn ex heeft een zwaar drugsprobleem, maar mijn zoon idealiseert hem en telkens de teleurstelling als vader wéér verstek laat gaan.
    Vader heeft kind wel erkent maar geen voogdij. Mijn ex zegt ook dat hij geen alimentatie hoeft te betalen omdat hij in de schuldhulpverlening zit. (Door zijn drugsprobleem is alimentatie ook geen optie, maar wordt wél van mijn uitkering afgetrokken.) mijn kind krijgt altijd gezond eten, ikzelf eet vaak cup a soup met een cracker, maakt mij niet uit, voor mijn kind heb ik alles over. Maar hoe kan ik juridisch gezien het beste voor mijn kind kiezen??

    • Jeroen says:

      Die vraag kunt u het beste voorleggen aan een advocaat welke gespecialiseerd is in familierecht. Ga dan wel na of die ook inderdaad daarin gespecialiseerd is, want in de praktijk blijken advocaten het familierecht er nog wel eens “bij te doen”, en dan zit u met een advocaat waar u eigenlijk weinig aan heeft.

  • M says:

    Geachte heer,

    Onlangs heeft mijn ex-partner een kort geding aangespannen. Hij wilt na drie jaar zijn dochter van 16 jaar weer zien. Plus uitbreiding van de bezoekregeling van zijn zoon van 12 jaar. Deze laatste is om de week in het weekend van zaterdag 10:00 tot zondag 20:00. Hij wilt vanaf vrijdag middag/avond naar zondag.

    De kinderen hebben aangegeven niet te willen. Tot mijn grote verbazing heeft de rechter mijn een dwangsom opgelegd van €500,-. Dit comform de eis. Voor mijn dochter heeft de rechter alles afgewezen.

    Echter mijn zoon wilt niet op vrijdag. Zelfs zo erg dat als hij zich fysiek verzet om wel te gaan op vrijdag. Hij is ook niet geweest. Sterker nu krijg ik hem nog met moeite wel op zaterdag naar zijn vader maar vrees dat hij straks helemaal niet meer wilt. Ik heb hem met zijn vader laten praten maar komt vervolgens weer terug met de woorden “ik wil niet naar papa”

    Ik resepcteer de wens van mijn zoon. Hij zit in de brugklas en na de schoolweek wilt hij eerst naar huis en de volgende ochtend pas naar zijn vader. Ik ga hem niet dwingen.

    Ondertussen heb ik al tot twee keer toe een dwangsom gehad.
    Is het in nederland nu echt zo dat ik mijn zoon moet dwingen om te gaan?……

    Gelukkig begrijpt de politie mij en doet helemaal niets

    Uw artikel gaat wel heel ver wat zeker niet in het belang is van kinderen.

    • Jeroen says:

      Het artikel gaat niet over kinderen welke geen (uitbreiding van) omgang met een van de ouders willen, maar heeft betrekking op ouders die zelf niet willen meewerken aan een omgangsregeling. In dat kader is het opleggen van sancties alleszins redelijk en in het belang van de kinderen.

  • Anna says:

    Het artikel is zeker niet in het belang van de kinderen. Het voeren van procedures legt een enorme druk op de verzorgende ouder en de kinderen en eventueel andere gezinsleden.

    Het huidige rechtssysteem lijkt geen rekening te houden met het grote belang van de kinderen om de thuissituatie, dus verzorgende ouder, stabiel en zonder stress, geldzorgen houden. Een rechtszaak, taakstraf heeft tot gevolg dat nog meer verwachtingen bij de verzorgende ouder worden gelegd. Daar leiden de kinderen onder! Als verzorgende ouder kun je maar een ker je tijd en energie weggeven.

    Naar mijn idee moet een juridische procedure namelijk ALTIJD worden voorkomen.

      • Ren says:

        Het zou fijn zijn als de Rechter ook een keer zou kunnen zeggen dat er genoeg geprocedeerd is. Keer op keer een zaak aanspannen, doet de onderlinge verstandhouding geen goed, en is nooit in het belang van het kind.
        Ik ben een verzorgende ouder, na een huwelijk waarin huiselijk geweld aanwezig was, maar ondertussen vecht ‘vader’ gewoon door en krijgt hij daar alle kansen voor in de Rechtbank. Ik moet overeind blijven, voor mijn beschadigde dochter en mijn eigen emoties rondom mijn ex uitzetten. Het machtsspel speelt hij nu juridisch uit.

  • gk says:

    Beste,

    Is dit artikel ook van toepassing als je niet met het gezag bent belast maar wel een omgangs regeling heb getroffen in de rechtbank welke is gehonoreerd door de rechter?

    Mvg

    • Jeroen says:

      Gedeeltelijk wel, gedeeltelijk ook niet. Als u geen ouderlijk gezag heeft kunnen kinderen uiteraard niet aan uw ouderlijk gezag onttrokken worden. Als de omgangsregeling wel schriftelijk is vastgelegd maar toch niet wordt nagekomen kan dit echter worden uitgelegd als een ‘onrechtmatige daad’, op grond daarvan zou u een civiele procedure kunnen starten teneinde de andere ouder te dwingen (al dan niet op straffe van een dwangsom) om de omgangsregeling alsnog na te komen.
      Wilt u het nog wat extremer, dan zou u zelfs aangifte kunnen doen van kindermishandeling, daar het doorgaans in het belang van het kind is om met beide ouders omgang te hebben. Het probleem daarbij is dan wel dat een dergelijke (geestelijke) kindermishandeling moeilijk aan te tonen is.
      Dankzij de cultuur bij Nederlandse instanties zal het er dan ook nog aan liggen of u man of vrouw bent; mijn ervaring is dat instanties als politie, Justitie en Jeugdzorg als regel vasthouden aan het zwart-witte wereldbeeld dat vrouwen arme zielige slachtoffertjes zijn en mannen vooral agressieve daders, met als gevolg dat vrouwen blindelings geloofd worden en derhalve heel wat meer gedaan krijgen bij die instanties dan mannen.

  • Pip says:

    Wat als je wettelijk het hoofdverblijf hebt maar de kinderen tijdelijk bij moeder wonen en deze niet terug bij vader wil laten wonen. Hoe onderneem je stappen.

    • Jeroen says:

      In zo’n geval werkt de moeder niet mee aan de uitvoering van de omgangsregeling en kan ze via een civiele procedure alsnog gedwongen worden de kinderen terug te laten gaan naar hun vader. Als de moeder wel vaker dwarsligt is het raadzaam de bestaande omgangsregeling uit te breiden met een dwangsombepaling. Voor beide procedures heeft u overigens wel een advocaat nodig.
      De rechter zal echter wel rekening houden met de reden waarom de kinderen tijdelijk bij moeder wonen, en dan kan de vader gevraagd worden aan te tonen dat die reden er inmiddels niet meer is. Was dat bijvoorbeeld omdat vader door psychische klachten tijdelijk niet voor de kinderen kon zorgen, dan zal hij moeten aantonen dat hij inmiddels voldoende hersteld bent.

  • Ana says:

    Kan iemand reageren op het volgende. Mijn ex eist ma 7 jaar de gezamenlijk voogdij.
    Deze heeft hij nooit aangevraagd.
    Nu hij een nieuwe vriendin heeft. Is hij helemaal anders.
    Hij zie zijn zoon iedere week 3 dagen. Ik heb nooit het zien en zorgen van zijn ontzegd.

    Nu wil hij via een advocaat regelen met eerste allerlei beschuldigingen over schulden die ik volgens hem tijdens de relatie heb gemaalt. Allebei voor getekend. Nu vooraf zijn aanvraag vermeld hij al die dingen.

    Ik vind een rare situatie. Hij praat niet meer met mij sinds zijn nieuwe relatie.

    En vraag de voogdij na 6 jaar terwijl hij zijn zoon iedere week heeft.

    Wat als ik niet mee werk?

    Mvg
    Ana

  • John says:

    Hallo mijn naam is john.ik ben een gescheiden vader van 39 jaar. Ik voel mij behoorlijk in de steek gelaten door het nederlands rechtssysteem. Ik heb mijn dochtertje van 9jaar oud al 2.5 jaar niet mogen zien. Ik heb vanalles geprobeerd om met mijn dochter in contact te komen .maar niemand die ons kan helpen. Ik begrijp niet dat dit zomaar kan in ons ontwikkeld landje. Schijnbaar is ons landje dus toch niet zo ontwikkeld als wij allemaal denken.

    • Pfrommer says:

      Hoi John, zo herkenbaar. Mijn ex houdt mijn jongens ook van me weg. Na tig rechtszaken heb ik gewonnen en een omgangsregeling (standaard) gekregen. Vervolgens houdt ze zich doodleuk niet aan de omgangsregeling. [**] Dit recht hier is geen recht en bij de kinderbescherming zitten alleen maar ouderwets denkende mensen. Ik ging hier keer op keer aan kapot. Tot ik nu zelf besloten heb: de basis heb ik gelegd voor de kinderen, ik geef het op en ga wat maken van mijn leven. Zo heb ik de laatste stok van mijn ex om mij te slaan gebroken. De kinderen worden wel groot en dan krijgen ze mijn verhaal. En ik zie nu ook de voordelen, elk weekend vrij, ik bespaar geld heb een nieuwe vriendin en een heerlijke stiefdochter.

      [**] Anti-LGBT geraaskal verwijderd door redactie

      • Theo says:

        Beste John, herkenbaar!
        Ik ervaar vergelijkbaar gedrag van ex.die kan er absoluut niet tegen dat ik mijn eigen pad ga. Ondanks dat zij degene was die de scheiding heeft voorgesteld.
        In het ouderschapsplan moest een proeftijd voor mij worden opgenomen, terwijl ik juist vóór de scheiding voornamelijk voor de kinderen zorgde!
        In september wilden opeens mijn kinderen (10 & 7) niet meer naar mij toe. Zonder opgave van reden. Ik werd door een welzijnswerker gewezen op pas-syndroom.
        Mijn ex- schuilt zich trouwens ook achter haar “spiritualiteit” . Helaas sta je als man behoorlijk machteloos! Ik zal eens kijken of ik bij een volgende gelegenheid dat artikel 279 kan gebruiken!

        Sterkte allen

  • aalt says:

    hallo wat ik altijd zo opmerkelijk vind is dat de meeste vaders nooit hun kinderen mogen zien als de relatie stopt. na 4 jaar in de rechtbank te zijn geweest is het mij nog niet gelukt om een goede omgang te realiseren. de moeder zegt dat onze zoon gevoelig is als hij niet in zijn omgeving is en kan dus niet bij mij komen zegt ze. volgende week moet ik naar haar toe en heeft de rechter beslist dat als ze mijn zoon niet meegeeft de politie klaar staat om naar binnen te gaan. wat als ze niet open doet of als ze niet thuis is, bellen ze dan een slotenmaker? graag zou ik een reactie willen hebben want het kan toch niet zo zijn dat zulke dwaze moeders door kunnen blijven gaan met dit zwakzinnige gedrag wat ze vertonen.

    • Jeroen says:

      Als ze doet alsof ze niet thuis is kunt u op dat moment bar weinig. Wel is het zaak de politie in te schakelen en hen het vonnis te laten lezen (zorg dus dat u een papieren exemplaar bij u heeft), zodat er een politierapport ligt waaruit blijkt dat uw ex-partner niet thuis was (of deed alsof). Meer dan aanbellen en op het raam kloppen kan de politie echter niet. Gebeurt het vaker, dan kunt u met die politierapporten in de hand uw ex voor de rechter dagen wegens het niet nakomen van de omgangsregeling, en de Rechtbank verzoeken aan het vonnis een dwangsombepaling toe te voegen.

  • Theo says:

    Mijn ex en ik zijn niet getrouwd geweestaar hebben wel voogdij over alle 2 de kids maar er staat niets op papier over een omgangsregeling is eerder niet nodig geweest maar nu houd ze de kids al 2 weken bij mij weg wat kan ik nu het beste doen en nog belangrijker wat zijn nu precies mijn rechten en haar plichten??
    Mvg theo remmers

  • Ria Keizers-Diepemaat says:

    Maar wat als je zoon 17 jaar is, in een gezinsvervangend tehuis zit en je niet wil zien. Dit door toedoen van moeder die zeer veel invloed heeft. Via een hulphondtelefoon en manipulatie. De begeleiders zeggen dan hij moet zelf zo ver zijn en dus wacht je al meer dan 2 jaar om weer in contact met hem te komen.

  • theo says:

    ik en mijn ex partner woonde samen en deden de opvoeding en vezorging van ons zoontje samen ik heb mijn zoon erkend en gedeetelijk gezag met moeder ik heb moeder meerdere malen benaderd tot omgang van mijn zoon sinds wij uit elkaar zijn dit weigert zij echter en beld de politie voor me waneer ik mijn zoon wil ophalen wat moet ik doen

    • Jeroen says:

      Met de moeder valt rechtstreeks kennelijk niet te praten, dus dan lijkt het me tijd worden voor een advocaat, en eventueel een gerechtelijke procedure om tot een omgangsregeling te komen.

  • Mel says:

    In de omgangsregeling staat dat beide ouders de activiteiten van de kinderen moeten bijwonen. Wat als de ouder met hoofdverblijf dit weigert omdat de andere ouder het kind alleen eens in de 2 weken mag zien in het weekend? Daarnaast is de situatie zo grimmig dat het in het belang van het kind is dat de ouders niet samen de activiteit bijwonen. Graag uw reactie

    • Jeroen says:

      Als zowel de reguliere omgangsregeling als het gezamenlijk bijwonen van activiteiten in de regeling vermeld staat, zijn ze beiden van toepassing. Het bijwonen van activiteiten is dan een aanvulling op de reguliere omgang. De situatie kan grimmig zijn, maar dat hoeft geen belemmering te zijn; dat beide ouders de activiteiten bijwonen betekent niet dat ze daar met elkaar moeten praten of zelfs maar naast elkaar moeten zitten.
      Maar als de ouder waar de kinderen hun hoofdverblijf hebben niet wil meewerken is het advies altijd: bespreek dit met uw advocaat, en bekijk of de betreffende ouder, eventueel via een dwangsom, gedwongen kan worden mee te werken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nieuwste column
Politie Eindhoven weigert lastige vragen te beantwoorden
Dat het Openbaar Ministerie niet gediend is van 'lastige' vragen wisten we al. Bij de politie heerst echter dezelfde mentaliteit.
Lees verder...
Nu verkrijgbaar!
Fictie
Na de non-fictie ben ik mij nu ook gaan wijden aan het schrijven van (Engelstalige) fictie.
Lees hier verder