Hoogbegaafde autist overleeft in een niet-autistische wereld

Wie het niet eens is met de gedragingen van een overheidsinstantie kan bij die instantie een klacht indienen. Bent u vervolgens niet tevreden over de manier waarop uw klacht is afgehandeld dan kunt u uw beklag doen bij de onpartijdige Nationale Ombudsman. Die blijkt echter bepaald niet onpartijdig te zijn.

Casus Reclassering Nederland

November 2010

In november 2010 diende ik bij de Klachtencommissie van Reclassering Nederland een klacht in tegen een niet-functionerende medewerkster. De commissie hield zich echter niet aan haar eigen klachtenregeling en deed haar best de klacht in de doofpot te laten verdwijnen, om de klacht uiteindelijk in juli 2011 niet-ontvankelijk te verklaren — met een motivatie welke neerkwam op: “U gaat het waarschijnlijk toch niet eens zijn met onze uitspraak dus doen we maar helemaal geen uitspraak”.

Een doofpotzaak, dus.

Juli 2012

In juli 2012 (op de valreep) diende ik daarover een klacht in bij de Nationale Ombuds-man. In september werd ik gebeld door iemand die mij vertelde dat hij eerst moest uit-zoeken of de Nationale Ombudsman wel bevoegd was om klachten tegen Reclassering Nederland te behandelen en mij na zijn zomervakantie terug zou bellen.

Daar was overigens weinig aan uit te zoeken, op de site van de Nationale Ombudsman staan tal van zaken tegen Reclassering Nederland vermeld dus met die bevoegdheid zit het wel goed. Maar wie er ook belde, geen Nationale Ombudsman.

Maart 2013

In maart 2013 besloot ik maar eens per brief te informeren naar de stand van zaken. Ook nu weer geen antwoord. De Nationale Ombudsman heeft echter ook een Twitter-account en dus begon ik via die route maar eens te informeren. Die berichtjes werden veelal genegeerd, slechts in twee gevallen kwam er een reactie en die kwamen uit de categorie der standaard kopieer- en plakantwoorden:

We hebben je destijds laten weten wat de mogelijkheden zijn. Bij onduidelijkheden hierover kan je ons bellen 0800-3355555

Wat die “mogelijkheden” zouden zijn heeft de Nationale Ombudsman me echter nooit verteld. Gezien het verder volledig uitblijven van reacties heeft-ie me zelfs in het geheel niets verteld.

Reactie

Maar uiteindelijk, meer dan een jaar na m’n klacht en tal van Twitterberichtjes later, kwam afgelopen maandag een reactie! Gezien mijn ervaringen met tientallen eerdere klachten bij diverse instanties kwam de reactie van de Nationale Ombudsman niet als een verrassing: de klacht wordt niet in behandeling genomen.

De motivatie bestond uit twee delen. Ten eerste zou ik eisen gesteld hebben welke noch Reclassering Nederland noch de Nationale Ombudsman in zouden kunnen willigen, en omdat ze dat niet kunnen (of willen) wordt mijn klacht niet in behandeling genomen. Waarbij opgemerkt moet worden dat ik in mijn klacht richting de Nationale Ombuds-man geen eisen gesteld heb, dus waar ze dat nou weer vandaan halen…

Het tweede deel van de motivatie was het volgende (citaat uit de betreffende e-mail):

De Nationale ombudsman is in afgelopen jaren tot het inzicht gekomen dat in situaties waar er een verregaande  geëscaleerde relatie is ontstaan tussen de burger en de overheidsinstantie klachtbehandeling  er vaak voor zorgt dat de escalatie verder toeneemt. De Nationale ombudsman laat klachtbehandeling in dit soort situaties daarom vaak achterwege  als er door de Nationale ombudsman geen bijdrage kan worden geleverd aan het gewenste eindresultaat of aan het herstel van vertrouwen tussen partijen.

Catch-22

Voordat je bij de Nationale Ombudsman terecht komt heb je al een klachtenprocedure en een bezwaarprocedure achter de rug. Dan kun je stellen dat er al sprake is van een zekere mate van escalatie. Dus wat zegt de Nationale Ombudsman feitelijk? Dat u pas kunt komen klagen als uw geschil geëscaleerd is, maar klachten niet in behandeling worden genomen als uw geschil geëscaleerd is.

En dan vindt de Nationale Ombudsman het ook nog eens niet nodig om na ontvangst van een klacht de burger even mede te delen dat z’n klacht niet behandeld zal worden. Als de burger na drie maanden nog niks gehoord hebt moet de burger er maar vanuit gaan dat hij er nooit meer iets over zal horen.

Corruptie

De argumentatie rammelt dus aan alle kanten, waarmee geconcludeerd kan worden dat de Nationale Ombudsman mijn klacht niet wil behandelen om daarmee Reclasse-ring Nederland te beschermen. Bij de overheid heet dat ‘beleid’ (ik heb hier een meter boekenplank vol klachtdossiers die op die manier ‘afgewikkeld’ zijn), waar ik vandaan kom hebben ze daar een andere term voor:

C O R R U P T I E

Ook Alex Brenninkmeijer en z’n medewerk(st)ers weten wie hun salaris betaalt…

Niet voor het eerst

Dit is trouwens niet de eerste keer. Jaren geleden heb ik bij de Nationale Ombudsman een klacht ingediend tegen het Ministerie van Defensie; de stapel bewijzen was zo groot dat ik ze niet eens meer op papier heb aangeleverd maar op CD-ROM. Ook die klacht is in de doofpot verdwenen, waarbij het ongetwijfeld een rol gespeeld zal hebben dat één van de beklaagden een generaal-majoor bij de Koninklijke Luchtmacht was.

Uw ervaringen

Heeft u ook ervaring met de twijfelachtige werkwijze van de Nationale Ombudsman? Deel uw ervaring hieronder in het commentaarveld!

9 Responses to Dossier Corruptie: Nationale Ombudsman

  • Jos van Oijen says:

    Natuurlijk is het Bureau Nationale Ombudsman niet onafhankelijk. Dat is objectief vast te stellen aan de hand van het volgende voorbeeld:
    In 2011 werd het resultaat gepubliceerd van de evaluatie Wet extern klachtrecht (Wek). In het evaluatie-onderzoek was een landelijke enquete opgenomen onder burgers die in de jaren ervoor een klacht hadden ingediend bij een ombudsinstelling. De enquete was echter in het water gevallen omdat de meeste ombudsinstellingen er niet aan mee wilden werkten. Iedereen mag zelf bedenken waarom men voor deze optie koos.
    Uit de kleine groep burgers die nog bereikt zijn klonken desondanks kritische geluiden. Daar is niet op doorgevraagd. In plaats daarvan is aan enkele willekeurige ombudsinstellingen verzocht een verklaring te verzinnen voor de onvrede. De fantasieën die werden geopperd zijn daarna gepresenteerd als mening van de ondervraagde burgers. De begeleidingscommissie die de kwaliteit in de gaten moest houden, maar weinig verrassend uit hoofdzakelijk vertegenwoordigers van ombudsinstellingen bestond, had tegen de misleiding geen bezwaar. Interessant detail van deze zaak is dat de vertegenwoordiger van het ministerie van Binnenlandse Zaken eigenlijk een medewerker van het Bureau Nationale Ombudsman was.
    Deze medewerker, Martin Blaakman, heeft tevens het kabinetsstandpunt voorbereid en de misleidende conclusie daarin overgenomen. Om uit te sluiten dat het om een persoonsverwisseling ging, dit verwacht je immers niet, heb ik het nog even gecheckt bij het BNO. Ik kreeg de volgende reactie van plv directeur Karel te Lindert:
    “In reactie op uw bericht aan de heer Blaakman (d.d. 27 september) kan ik u het volgende toelichten. De heer Blaakman werkt bij de Nationale ombudsman. Hij is in 2010-2011 een aantal maanden gedetacheerd geweest bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. In die periode heeft hij inderdaad een e-mailadres gehad bij het Ministerie van BZK.”
    In een telefoongesprek dat ik met dhr. Blaakman heb gevoerd gaf hij de ‘fout’ toe, maar een correctie richting de tweede kamer zat er niet in. In een andere email van Karel te Lindert werd dit nog eens bevestigd: “Voor ons als lid van de begeleidingscommissie was het gegeven dat de enquête niet representatief was echter onvoldoende reden om de conclusies niet te accepteren. De conclusies waren immers op meer dan alleen de enquête gebaseerd.”
    Mijn antwoord aan te Lindert is niet inhoudelijk beantwoord, maar ik herhaal het hier voor de duidelijkheid toch maar even:
    “De kern van de zaak is dat van de drie betrokken groepen bij de wetgeving: de overheid, de ombudsinstellingen, en de klagende burgers de laatste groep geen stem heeft gekregen, maar dat het evaluatierapport beweert dat dat wel zo is. Omdat de klagende burgers een ander perspectief hebben zien zij andere dingen dan de overheid en de ombudsinstellingen. Het uitvlakken van die factor is merkwaardig omdat de wet toch is bedoeld om de rechtsbescherming van de burger te verbeteren. Mag de burger dan zelf beoordelen of dat met de huidige wetgeving is gelukt? Nee, zo blijkt. Tekenend is dat de kritiek die nog weerklonk uit de kleine groep respondenten in de enquete over de onpartijdigheid van de ombudsinstanties werd genegeerd en werd vervangen door verklaringen van de ombudsinstellingen zelf. De burger is onbekwaam en ziet dingen die er niet zijn is de conclusie, in iets beleefder bewoordingen. Die verzonnen verklaringen zijn vervolgens gebruikt als “de mening” van de burger en ook zo opgepikt door het kabinet.
    Zelfs als dat niet was gebeurd: Het besluit van de Nationale Ombudsman om de factor burger zonder waarde te verklaren (de conclusies waren immers op meer dan alleen de enquete gebaseerd, stelt u) is iets wat ik niet had verwacht. Misschien dat u in het gebied tussen de overheid en de burger een beetje teveel uit het neutrale midden wegdrijft?”
    Overigens geven ook andere tevredenheidsonderzoekjes een verraderlijke bias weer. Hoewel er per jaar maar een paar honderd klachtprocedures worden uitgevoerd bij het BNO, worden ook de duizenden eenvoudige ‘interventies’ meegewogen. Dat zijn meestal zaken waar het om een rekenfout van een overheidsinstantie gaat. Geen wonder dat daarmee het rapportcijfer flink wordt opgekrikt. De politiek slikt het voor zoete koek. In werkelijkheid nemen elk jaar meer dan honderd klagers tegen beter weten in nog de moeite om te protesteren tegen de manier waarop ze zijn behandeld door het BNO. Ik zou graag willen weten wie al die mensen zijn en welke verhalen ze hebben.

    • boomblauwtje says:

      Wie is Jos van Oijen? Ik zou hem een heel aardig verhaal over de ombudsman kunnen vertellen. Ik ben ook erg benieuwd naar andere ervaringen.

      • Jos van Oijen says:

        Jos van Oijen is vml. gemeenteambtenaar. Mijn ervaring is dat het lijkt of bestuurders, volksvertegenwoordigers, ombudslieden, maar ook hun adviseurs, van ambtenaren tot griffiers, nooit gehoord hebben van de Algemene beginselen van behoorlijk bestuur, de Algemene wet bestuursrecht of de gedragscodes die daarvan zijn afgeleid. Kortom, iedereen doet maar wat hem goeddunkt afhankelijk van de cultuur van de betreffende overheidsinstelling. Vaak is dat niet in het voordeel van de burger. Als fouten, domheden of erger achteraf ook gewoon wetsovertredingen blijken te zijn beschikt men altijd nog over de buffer van een legertje ambtenaren dat het afschepen en frustreren van burgers tot kunst heeft verheven. Ombudslieden, een paar uitzonderingen daargelaten, lijken hun taak ook zo op te vatten. Ik heb gemerkt dat men wel van alles belooft in folders, brieven en gesprekken, maar daarin volkomen onbetrouwbaar is. Soms is dat niet eens moedwillig, maar gewoon het resultaat van (denk)luiheid en onprofessionaliteit. Meer hierover:
        http://www.ravage-webzine.nl/2014/01/06/een-ombudsman-wel-opgewassen-tegen-de-overheid/

  • gea says:

    1. de Nationale Ombudsman hanteert een zwarte lijst, en gelet op de publicatie op de site van de commissie Bescherming Persoonsgegevens is dit zonder toestemming niet toegestaan. Er moeten zware redenen zijn om een dergelijke lijst te hanteren. Wanneer deze lijst ook nog gedeeld wordt door externen (en dat doet de NOM) dan is dit nog eens een reden voor de commissie om hier extra naar te kijken. Een signaal hiervoor is inmiddels afgegeven aan deze commssie, uiteraard zijn bewijzen hiervoor voorhanden.
    2. Zoals ook in bovengenoemd artikel, houdt de NOM zich eveneens aan behoorlijkheidsnoren ten aanzien van beantwoording van brieven van burgers. Het uitblijven van antwoord binnen de termijn is inmiddels een structureel gegeven bij de Nationale Ombudsman
    3. Verbazingwekkend is ook het juridisch niveau van enkele ambtenaren bij de NOM: zo kent men het onderscheid niet tussen de WOB en Wet Bescherming Persoonsgegevens, analyseert onvoldoende, en slaat voortdurend de plank mis bij het beoordelen van een casus, met als gevolg dat burgers het maar zelf uitzoeken en daar ook nog in slagen, daar waar de NOM hier geen kans voor ziet.
    Geschreven in april 2014.

  • Jan says:

    Ik heb ook een keer mijn beklag gedaan bij de Nationale Ombudsman.
    2 Dingen zijn me bijgebleven :
    “Waar beide partijen elkaar tegenspreken kan de NO geen uitspraak doen”.
    M.a.w. de NO verwacht een door beide partijen ingevuld en ondertekend “schadeformulier” en anders zoek je het zelf maar uit.

    De NO hecht meer geloof aan de lezing van een gerespecteerde commissie dan aan de beweringen van de klager.

    Geloven doe je in de kerk. De NO had de ongeredigeerde aantekeningen van de notuliste kunnen opvragen, om te zien wat er werkelijk gezegd was.

    Ik ben niet vervolgd voor wat dan ook, anders had ik helemaal niet mogen klagen bij de NO.
    Het heeft mij buitengewoon gefrustreerd dat de politie alle gelegenheid kreeg om tijd te rekken en mij zelfs tijdens de behandeling van de klacht mocht blijven behandelen als een verdachte. In het eindverslag werden stukken genoemd die ik nooit heb mogen inzien en waar ik dus ook niet op heb kunnen reageren.
    En ondanks dat ik al mijn schrijftalent uit de kast getrokken heb om duidelijk te maken hoe vernederend de verhoren waren, terwijl er geen aangifte bestond, heeft de NO dat punt behendig genegeerd. Het wordt niet als klacht genoemd.

    https://www.nationaleombudsman.nl/rapporten/2008/246#samenvatting

  • jeanine says:

    Er zijn bewijzen te over dat het instituut Ombudsman (zowel landelijk als gemeentelijk) onder een hoedje speelt met de overheid, waarbij beiden de regels aan hun laars lappen en collectief mondige burgers schofferen door consequent te blijven rekenen met de domheid van het volk. Ik kan daarover ook duiten in het zakje doen en in detail treden door mijn persoonlijke verhalen hieraan toe te voegen. Maar dat doet echt pijn.
    Plaatsvervangende schaamte leidt tot pijn. Als het nergens toe leidt rakel ik dat niet op.

    Wat ik zo bijzonder vind is dat voor zover ik heb kunnen zien, nog nooit een ombudsman is meegezogen in/betrokken bij/veroordeeld na een bestuursrechtelijke procedure…. Het is niet alleen alsof de ombudsman buiten de wet staat; op de een of andere manier is er voor hem een uitzondering gemaakt in de wet.
    Daarom is het instituut totaal door de overheid gecorrumpeerd.
    Hij wordt niet afgerekend op, maar daadwerkelijk beloond voor objectief/feitelijk onjuiste uitspraken en bereikt hierin tijdens zijn loopbaan ervaring, raffinement, hoogte.
    Wat is die onschendbaarheid?
    Hoe en waar staat de onschendbaarheid van de ombudsman vastgelegd?
    In de Europese Verdragen voor de Rechten van de Mens.
    Om dit op de agenda te krijgen moeten we helaas helemaal naar het Europese Hof, met een goed en groot dossier met daarin de vele bewijzen van de structurele corrumpering van dit zogenaamd fundamenteel democratisch instituut.

    Op dit moment ligt het kwaliteitsoordeel over het functioneren van de ombudsman die de overheid benoemd heeft in plaats van dat hij daar door verkiezing is komt, zogenaamd bij de overheid. Daar moet verandering in komen. De ombudsman wordt uit belastinggeld gefinancierd en moet daarom democratisch gekozen gaan worden, hij mag niet meer buiten de wet staan maar wordt er voortaan door de rechter op afgerekend wanneer hij onzin en onwaarheden debiteert. Hij moet bij disfunctioneren tussentijds afgezet kunnen en weer man van het mondige goed en juist geinformeerde volk worden. Dat betekent dat al het geknutsel dat er is gedaan waardoor hij zijn vingers niet hoeft te branden aan serieuze inhoudelijke zaken tegen de overheid en zich de vrijheid aanmeet om alleen met de meest onbenullige zaken als parkeervergunningen in de weer te gaan ongedaan gemaakt moet worden.
    Alle zaken die hij afwijst om zijn loonstrookje niet in gevaar te brengen moeten openbaar zijn. Heldere volkomen inzichtelijke jaarcijfers. Degelijk en openbaar kwaliteitsmanagement en dus evalueren.

    Er moeten ook superburgers zijn, mensen die na het corrupte traject de moed en het doorzettingsvermogen hebben opgebracht/de noodzaak hebben gevoeld om bij de bestuursrechter uitspraak te vragen over het handelen/nalaten van zowel gemeente als ombudsman. Wat heeft de rechter in die gevallen gezegd over de interventie van de ombudsman? De rechter oordeelt niet over de ombudsman.
    De ombudsman staat boven het geding….

    Het volk mag zich hier niet mee laten aanjurken.
    De politiek moet het oppakken en de burgers helpen dit bij het hof op de agenda te zetten.

    • Jos van Oijen says:

      Wettelijk gezien is een ombudsinstelling niets meer dan een adviesorgaan van de gekozen volksvertegenwoordiging. Je kiest de ombudsman/vrouw dus al indirect. Een ombudsman is niet onschendbaar en staat ook niet buiten de wet. Er bestaat wel een wetsartikel waarin staat: “De ombudsman ontvangt ter zake van de uitoefening van zijn werkzaamheden geen instructies, noch in het algemeen, noch voor een enkel geval.”
      Maar dat artikel is alleen bedoeld om een ombudsman te vrijwaren van inmenging door ambtenaren of bestuurders en geldt alleen in de onderzoeksfase van een klachtprocedure voorafgaand aan een uitspraak. (Ik heb dit nagevraagd bij de afdeling wetgeving van het ministerie van binnenlandse Zaken).
      Het is waar dat er na een uitspraak geen beroep mogelijk is bij een rechter, maar de volksvertegenwoordiging, of dat nu het parlement is of een gemeenteraad, is de hoogste macht, en niet gebonden door een uitspraak van een ombudsman. Zij zijn bevoegd om evt nog een eigen onderzoek in te stellen naar de klacht waarover een ombudsman al een uitspraak heeft gedaan. Desnoods kunnen volksvertegenwoordigers ook onderzoek doen naar de wandel en handel van een ombudsman zelf. Als er blijk is van integriteitsproblemen bij een ombudsinstelling moet de volksvertegenwoordiging de ombudsman ontslaan.
      De eindverantwoordelijkheid voor de kwaliteit en het functioneren van de ombudsman ligt dus in feite bij de politicus op wie je hebt gestemd. Helaas zijn de meeste volksvertegenwoordigers zich daar zelf niet van bewust. Opvoeden dus die sukkels van raadsleden en parlementariërs!

  • Boze buurvrouw says:

    Uit ervaring weet ik dat de Nationale Ombudsman zich in de afhandeling van klachten laat leiden door vriendjespolitiek en welbegrepen eigenbelang. Het als-jij-iets-voor-mij-doet-doe-ik-iets-voor-jou en elkaar aan posities helpen is wijdverbreid, zo niet te doen gebruikelijk in het openbaar bestuur. Ook bij de ombudsman en ook bij de rechterlijke macht – dit laatste, opnieuw, uit eigen ervaring. Een corrupte ombudsman is niet meer dan een functie van een corrupte overheid. Ik verbaas me elke keer weer over hoeveel de Nederlandse burger accepteert.

  • AJM Verheijen says:

    Ombudsman echt compleet corrupt,! Klacht van 1-9-2013,kreeg 3x een nieuw nummer en een nieuwe behandelaar om tenslotte in maart 2015 niet voor onderzoek in aanmerking te komen! Wat een ongelofelijke aanfluiting!!!!!!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Nieuwste column
Politie Eindhoven weigert lastige vragen te beantwoorden
Dat het Openbaar Ministerie niet gediend is van 'lastige' vragen wisten we al. Bij de politie heerst echter dezelfde mentaliteit.
Lees verder...
Nu verkrijgbaar!
Fictie
Na de non-fictie ben ik mij nu ook gaan wijden aan het schrijven van (Engelstalige) fictie.
Lees hier verder